67يك زائر ايرانى كه بر اثر بيمارى، در حال طواف دچار استفراغ شده و با گرفتن حوله برابر دهان، مانع از ريختن آن روى زمين شد، با شهادت چند متعصب مصرى، گرفتار قاضى مكه شده و روز چهاردهم ذى حجه، كنار مروه در مرئى و منظر هزاران حاجى، گردن زده شد. اين رويداد سبب شد تا ايرانيان براى چهار سال به حج نرفته و روابط سياسى دو دولت نيز قطع شود. مجددا از سال 1327ش ايرانيان به طور رسمى به حج رفتند.
در تمام دوره صفوى و اندكى هم پس از آن، شمار زيادى از عالمان شيعه در مكه سكونت داشتند. شرح حال نويسان، اسامى دهها نفر از عالمان شيعه مقيم مكه و مدينه را ثبت كردهاند.
مكه و روى كار آمدن سعودىها
آغاز دعوت وهابيان در ديار نجد، سال 1157 هجرى قمرى است؛ زمانى كه محمد بن عبدالوهاب (1206 1115) حركت تبليغى خويش را در مبارزه با آنچه كه آن را «شرك» مىناميد، آغاز كرد. وى براى توسعه دعوت خود، به دِرْعيه رفت و با دادن دستِ اتحاد با محمد بن سعود (م 1179)، حاكم اين شهر، راه را براى پيروزىهاى بعدى دعوت وهابى هموار كرد. حركت مزبور، ابتدا منطقه نجد را تحت پوشش قرار داد و سپس در پى نبردها و خونريزىهاى فراوان، سلطه خويش را تا سواحل خليج فارس از يك سو و بر تمامى منطقه حجاز شامل مكه و مدينه گستراند.
دعوت وهابى دو مرحله دارد؛ نخست يك دوره هفتاد و پنج ساله، تا سال 1235 كه خاندان سعود، از محمد بن سعود، عبدالعزيز بن محمد بن سعود، سعود بن محمد و عبدالله ابن سعود حكومت كردند و با قلع و قمع دولت نجد توسط ابراهيم پاشاى عثمانى فرزند محمدعلى پاشا و قتل عبدالله بن سعود در اسلامبول، خاندان ياد