222گفتنى است جمعيت عربِ يثرب، بسيار بيش از يهوديان بوده است. با اين حال، ميان دو قبيله عرب، نزاع‌هاى زيادى جريان داشت و اين نزاع‌ها به ميان قبايل يهود نيز سرايت كرده بود.
نكته ديگر آن‌كه يثرب تنها به يكى از واحه‌هاى ميان دو حرّه شرقى و غربى اطلاق مى‌شده، اما به تدريج اين نام به تمامى اين نواحى اختصاص يافته است.
وادى‌هاى مدينه
اگر دو موقعيت جغرافيايى را در مدينه مهم‌ترين ويژگى طبيعى اين شهر بدانيم، يكى وجود سه حرّه در جنوب، غرب و شرق اين شهر است و ديگر وجود چندين وادى كه آب‌هاى پراكنده و اندك را به مسيرهاى مشخصى سوق مى‌دهد و جهت استفاده مردم و قبايلى كه در هر نقطه به اميد آب و كشت زندگى مى‌كنند، مى‌رساند.
آب و هواى مدينه در مقايسه با مكه بسيار بهتر است؛ چرا كه زمين‌هاى حاصلخيز و آب نسبتاً مكفى دارد، با اين حال بايد گفت مدينه هم سرزمينى كم آب به حساب مى‌آيد.
آب اين شهر در چندين وادى معروف جارى است كه البته نه دائمى بلكه موقتى است و با اين حال، آن اندازه هست كه بتوان به اميد آن به كشت و زرع پرداخت.
بهترين منطقه مدينه بخش جنوبى آن در امتداد ميان شرق و غرب شهر است كه به نام‌هاى عوالى، قبا وعُصْبه شهرت دارد و از پر جمعيت‌ترين مناطق منطقه به شمار مى‌رود. در اين بخش آب به مقدار فراوان يافت شده و مزارع متعددى در آن تا به امروز ديده مى‌شود. در اين بخش، شبكه‌اى از بهترين وادى‌ها براى كنترل آب‌ها مانند «وادى مَهْزور» از شرق، وادى «مُذَينب» از جنوب شرقى، وادى «رانوناء» از جنوب وبخشى از وادى «بطحان» هست كه مورد اخير در مسيرش به شمال غرب به