121به طور معمول گفته مىشود كه باب بنىشيبه فعلى روبروى باب السلام پيشين است و استحباب ورود از اين باب، به همين دليل است. آنچه در تصاوير قديمى از داخل مسجد الحرام به صورت يك دروازه كوچك در نزديك كعبه نمايان است، همان باب السلام قديمى است كه تبركاً نگهدارى شده بود و در توسعه دوره سعودى برداشته شد.
در سمت شمالى مسجد، افزون بر درهاى متعدد، مهمترين درى كه در امتداد كوه مروه قرار دارد «باب الفتح» است كه ورودى آن بسيار بزرگ است. اين همان است كه رسول خدا(ص) در فتح مكه (20 ماه رمضان سال هشتم هجرت) از آن وارد گرديد.
در سمت غرب، مهمترين در، «باب فهد» است؛ زيرا افزايش جديد مسجد در اين قسمت، افزايشى است كه در دوره فهد صورت گرفته است.
در سمت جنوب مسجد، دو در وجود دارد. باب عبدالعزيز كه بسيار بزرگ است و باب اجياد كه كوچكتر از آن و محل رفت و آمد زائران اين سمت است.
مَسْعى
مسعى، ميان كوه صفا و مروه است كه حاجيان بايد در آنجا سعى كنند. سعى از اعمال اصلى عمره و حج است و خداوند در قرآن كريم از صفا و مروه به عنوان شعائرالله ياد مىكند. خداوند در قرآن كريم از صفا و مروه اين گونه ياد كرده است: ( إِنَّ الصَّفٰا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعٰائِرِ اللّٰهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاٰ جُنٰاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمٰا وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللّٰهَ شٰاكِرٌ عَلِيمٌ ) 1