39

وَعَلىٰ اجْسٰامِكُمْ، وَعَلىٰ شٰاهِدِكُمْ، وَعَلىٰ و بر پيكرتان و بر حاضرتان و بر

غٰائِبِكُمْ، وَعَلىٰ ظٰاهِرِكُمْ، وَعَلىٰ بٰاطِنِكُمْ.

غايبتان و بر آشكارتان و بر نهانتان.

بِاَبٖي انْتَ وَاُمّٖي يَا بْنَ رَسُولِ اللّٰهِ، بِاَبٖي پدر و مادرم به فداى تو اى فرزند رسول خدا.

اَنْتَ وَاُمّٖي يٰا ابٰا عَبْدِ اللّٰهِ، لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ، پدر و مادرم فداى تو اى ابا عبداللّه، براستى بزرگ گشت عزايت

وَجَلَّتِ الْمُصٖيبَةُ بِكَ عَلَيْنٰا وَعَلىٰ جَمٖيعِ اهْلِ و گران شد مصيبت تو بر ما و بر همۀ اهل

السَّمٰوٰاتِ وَالاَْرْضِ، فَلَعَنَ اللّٰهُ امَّةً اسْرَجَتْ آسمانها و زمين، پس خدا لعنت كند مردمى را كه اسبان را زين كردند

وَاَلْجَمَتْ وَتَهَيَّاَتْ لِقِتٰالِكَ، يٰا مَوْلٰايَ يٰا ابٰا و دهانه زدند و آمادۀ كشتنت شدند. اى مولاى من، اى ابا

عَبْدِاللّٰهِ، قَصَدْتُ حَرَمَكَ، وَاَتَيْتُ الىٰ مَشْهَدِكَ، عبداللّه، آهنگ كردم حرم تو را و آمدم به زيارتگاهت،