91گاهى جاها و زمانهاى خاصّ، فضيلتهاى ويژهاى دارد.
بشرط آنكه ما هم فضيلت آنها را بشناسيم و از آن، فيض ببريم.
مسجد پيامبر، كه همچون قطعهاى از بهشت برين در روى زمين است، از اين قبيل است.
برخى در ساعات حضور در مسجدالنبى، به صحبتهاى بلند بلند، يا به تماشاى در و ديوار و مردم ديگر مىپردازند، عدهاى هم در فرصتهاى ناب و كمياب اين ايام، به نماز و عبادت و قرائت و ذكر مىپردازند و لحظات خويش را پربار و سرشار مىكنند.
خوشا آنان كه در پى كسب فيض، به مسجد رسول خدا مىروند و به نيابت از پدر و مادر و شهدا و گذشتگان و نيز از طرف دوستان و ملتمسين دعا به نيايش و نماز مىپردازند.
نياز روزهاى آيندۀ ما، و بالاتر از همه نياز آخرت ما، ايجاب مىكند كه هر چه بيشتر در اينجا به ذخيرهسازى پردازيم.
امروز را در يابيم... كه فردا دير است و فرصت، در گذر!