59مسلم بن عقيل، نمايندۀ حسين بن على عليه السلام در همين شهر به شهادت رسيد و پيكرش از بالاى دارالأماره، به پايين افكنده شد.

هانى بن عروه، حامى مسلم و شيعۀ حسين، در كوفه به شهادت رسيد.

نامه‌هاى فراوان دعوت را مردم همين جا به سيدالشهدا نوشتند و امام حسين عليه السلام ، در پاسخ آنهمه دعوتها و دعوتنامه‌ها بود كه به سوى اين شهر حركت كرد و قبل از رسيدن به كوفه، در كربلا به شهادت رسيد.

زينب كبرىٰ عليها السلام در بازار و دارالأمارۀ همين شهر سخنرانى كرد و شادى كوفيان را به عزا مبدّل ساخت.

حُجر بن عدى، آن انقلابى مرد شجاع و پرهيزكار، با اصحاب پاكبازش در كوفه قيام كرد و به شهادت رسيد.

عمرو بن حمق خزاعى، از ياران خالص على عليه السلام در كوفه، لباس سرخ شهادت پوشيد.

ميثم تمّار، صحابى بزرگ على عليه السلام به دستور ابن زياد، در كوفه، از فراز دار، به معراج رفت.

رُشيد هَجَرى، آن شيعۀ خالص اميرالمؤمنين، در كوفه شهيد شد.

نهضت توّابين، و خروج آنان بر ضدّ امويان، در سال 65 هجرى، از نخيلۀ كوفه انجام گرفت و شعار «يالثارات الحسين» آنان در كوفه طنين افكند.

قيام و خروج مختار در سال 66 هجرى در كوفه بود.