46كوفه و شهادتش در سال 121، منع و مراقبت و كنترل زيارت حسين عليه السلام در كربلا زيادتر شد و هشام بن عبدالملك، مأمورانى را براى كنترل گماشته بود. 1نگهبانى از چنين مرقدى، حفاظت از سرچشمۀ الهام است. و نصب نشانه براى گم نشدن قبر، دليل پاىبندى به اين كانون اميدبخش است.
شيعيان، از همان آغاز، همتى بلند و تلاشى چشمگير داشتند تا مركزيّت كربلا را حفظ كنند.
... آنانكه حسين عليه السلام را به خاك سپردند، بر سر قبر او نشانهها و علائمى برپا داشتند تا آثار آن از بين نرود. در عهد بنىاميّه، براى قبر حسين، نگهبانانى گماشته بودند تا از رسيدن زائران به قبر مطهّر ممانعت به عمل آورند.
كربلا، پايگاه انقلاب
حسين عليه السلام در كربلا شهيد شد.
آرى... ليكن، پروانههايى كه شيفتۀ نورند، شمع محفل آراى خويش را يافتند و از شعلۀ شمع، پيراهنِ عشق پوشيدند و با جان باختن و پرسوختن، تعلّق دل را فرياد زدند.
«كربلا»، يك دانشگاه سازنده شد، و قتلگاه، يك مركز الهام.