31است قرار مىگيرند تا وارد بهشت گردند. 1در زيارت كربلا، چه پاداشى مىتواند بزرگتر از «بهشت» باشد؟
و چه انگيزهاى قوىتر از «مرضىّ حق» بودن، و خشنودى رسولخدا را جذب كردن؟
و چه نتيجهاى بالاتر از پيوند با اهل بيت، در دنيا و آخرت؟
شيعيان آن حضرت، در هر مناسبت و مجلس و محفلى - حتى مراسم شادى و جشن هم - از حسين ياد مىكنند و ياد او را نمكِ هر مجلس مىدانند، ائمه هم نسبت به زيارت او - از دور يا نزديك - اينگونه اصرار و تأكيد داشتهاند.
در روايات مربوط به زيارت هم، در هر فرصت و مناسبتى، در تمام ايّام و فصول سال، در همۀ حالات سفر و حضر، غم و شادى، اعياد و وفيات، شبهاى قدر، مبعث، فطر، نيمۀ شعبان، غدير، عاشورا، و... دستور به زيارت حسين بن على عليه السلام دادهاند. و بيش از همۀ ائمه و حتى رسولخدا، به زيارت سيدالشهدا تأكيد شده است.
اينها براى چيست؟ مىتوان گفت براى اين است كه، عاشوراى حسين و حادثۀ كربلا، «سمبل» است. همچنانكه مخالفت و دشمنى دشمنان هم، بيش او همه، با نام و ياد و مزار مظلوم كربلا بوده است چرا كه كربلا در نظرشان سمبل مقاومت بوده است.
البته بايد به تاريخ نگاه كرد، تا هم عمق تأثير عاشورا را در سرنوشت اسلام و مسلمين دريافت، و هم ميزانِ خصومت