25قيامت براى او، يك شادى است.

- اگر در راه زيارت او، پس از حبس، كتك بخورد، چه پاداشى دارد؟

- براى هر ضربه‌اى، يك حورى بهشتى، و در برابر هر دردى و رنجى كه بر جسمش وارد شود، يك «حسنه» براى اوست.» ¹آرى... براى رسيدن به كربلا، بايد اراده‌اى آهنين، قلبى شجاع، عشقى سوزان داشت، و در اين سفر، بايد رهتوشه‌اى از صبر و يقين، پاپوشى از «توكّل»، سلاحى از «ايمان» و مَركبى از «جان» داشت، تا به منزل رسيد. چرا كه راه كربلا، از «صحراى عشق» و «ميدانِ فداكارى» و پيچ و خمِ خوف و خطر مى‌گذرد.

آنكس كه عاشق و دلباخته باشد، نه تنها از خطر نمى‌هراسد، كه به استقبال آن مى‌شتابد. نه تنها از رنج و گرفتارى در اين راه، خسته نمى‌شود و آزرده نمى‌گردد، بلكه از اين رنج، لذّت هم مى‌برد.

امام صادق، برنامۀ سالانه تعيين كرده و فرموده است:

«ايتوا قبرَ الحسين عليه السلام كُلَّ سَنةٍ مرّةً» ²

سالى يكبار به زيارت مرقد سيدالشهدا برويد.

امام صادق عليه السلام از «سُدير» پرسيد:

- آيا هر روز، حسين را زيارت مى‌كنيد؟