111شكيبا.
اگر امروز، حسين عليه السلام نيست، «راه» او هست.
شهادتطلبى زائر و حركت در «راه ائمه»، در حسرت نسبت به نبودن در كربلا اگر تجلّى مىيابد، جبرانش با حضور در صحنههاى مقاومت و دفاع امروز از اسلام، ميسّر است.
در زيارتنامهها، زائر، حسرت مىخورد كه چرا در عاشورا نبود تا حسين را يارى كند و نسبت به ياران بزرگ و شهيد ابا عبداللّٰه الحسين، با هزار آرزو مىگويد:
«ياليتَنى كنتُ مَعَكم فافوز معكم». 1
- اى كاش با شما بودم و همراه شما به فوز و كاميابى مىرسيدم.
فعاليت خالصانه در جهت اهداف و آرمانهاى، وفا به پيمان با راه آنانست و حضور در كربلاى حسين عليه السلام است و جهاد در ركاب ائمّه است و نشان دادن صداقت در «بيعت» با امامان معصوم.
آنكه حاضر نيست در راه اسلام، خراشى بر اندامش بيفتد و ريالى از اموالش كاسته گردد و اندكى از آسايشش كم شود، چگونه مىتواند «شيعۀ حسين» باشد؟
آنكه امروز، دل و جرأت، و ايثار و فداكارى و مردانگى جهاد را ندارد و «جان» خويش را بر هر چيز مقدّم مىدارد و سلامتى خود را از اسلام هم بيشتر دوست دارد، از كجا كه اگر در صحراى كربلا و در عرصۀ رزم عاشورا بود، به كنارى نمىخزيد و كنج عافيت را بر