425
مِنْ جُمْلَةِ الْمُؤْمِنِينَ بِهِ وَ الْمُطِيعِينَ لَهُ نِعْمَ الْمَطَايَا إِلَي الْجِنَانِ مَطَايَاهُمْ» 1
«اين قلب‌ها متعلق به كسانى است كه معتقدند محمد(ص) رسول خداست و در همه سخنانش صادق و در همه كارهايش، بر حق است. تمام صفات او نيكو و مجراى بروز فضايل است و به درستى اميرمؤمنان(ع) را به عنوان ولى و امام و ركن دين معرفى نمود. اين عده كه اميرمؤمنان(ع) را به عنوان امام هدايت و بازدارنده از گمراهى و ضلالت انتخاب نمودند، حق و صواب و حكمت را همان چيزى مى‌دانند كه ايشان معرفى نموده (زيرا) سعادت را در تمسك به
ولايت او و شقاوت را در ترك اين ولايت مى‌دانند و چه نيكو است مركب راهوار آنها كه به بهشت رهسپارشان مى‌كند.»