420«طواف كعبه و سعى ميان صفا و مروه و رمى جمرات، براى پايدار ماندن ياد (و اراده) خداوند قرار داده شده است.»
حضور در مواقف در كلام اميرمؤمنان(ع)
اميرمؤمنان(ع) اسرار وقوف در عرفات، مشعر و مِنى را به زيبايى بيان نموده و در پاسخ به كسى كه در اين‌باره سؤال كرد، حكمت‌هاى توقف در اين مواقف
را آشكار نمودند كه متن حديث چنين است:
«أَنَّ أَمِيرَالْمُؤْمِنِينَ(ع) سُئِلَ عَنِ الْوُقُوفِ بِالْجَبَلِ لِمَ لَمْ يَكُنْ فِي‌الْحَرَمِ فَقَالَ لِأَنَّ الْكَعْبَةَ بَيْتُهُ وَ الْحَرَمَ بَابُهُ فَلَمَّا قَصَدُوهُ وَافِدِينَ وَقَفَهُمْ بِالْبَابِ يَتَضَرَّعُون»
«از اميرمؤمنان(ع) سؤال شد، چرا مردم در كنار كوه (جبل الرحمة، يعنى عرفات) وقوف مى‌كنند و چرا عرفات، جزء حرم نشده است؟ حضرت در پاسخ فرمودند: كعبه، خانه خدا و حرم، درب آن است. پس هنگامى كه مردم قصد ورود به خانه مى‌كنند، خداوند آنها را پشت در نگاه مى‌دارد تا عجز و ناله كنند.»
«لَمَّا أَذِنَ لَهُمْ بِالدُّخُولِ وَقَفَهُمْ بِالْحِجَابِ الثَّانِي فَلَمَّا طَالَ تَضَرُّعُهُمْ بِهَا أَذِنَ لَهُمْ لِتَقْرِيبِ قُرْبَانِهِمْ فَلَمَّا قَضَوْا تَفَثَهُمْ 1 تَطَهَّرُوا بِهَا مِنَ الذُّنُوبِ الَّتِي كَانَتْ حِجَاباً بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَهُ أَذِنَ لَهُمْ بِالزِّيَارَةِ عَلَي الطَّهَارَة»
«پس هنگامى كه به زائران اجازه دهد به حرم (كه مشعرالحرام جزئى از آن است) وارد شوند، آنها را در حجاب دوم (دالان در) نگاه مى‌دارد و هنگامى كه تضرع آنها طولانى شد، اجازه مى‌يابند تا (به مِنى آمده و) قربانى‌هاى خود را