397
استفاده از آب زمزم قبل از رفتن به مَسعى
در روايات حج توصيه شده است كه حج‌گزار بعد از انجام طواف و بجاى آوردن نماز آن، كنار چاه زمزم برود و از آب آن بنوشد و مقدارى از آن را بر سر و روى خود بريزد و به اين ترتيب نياز خود را به كسب آموزه‌هاى دينى (و شناخت اسرار) و رمزواره‌هاى حج آشكار نموده و به زبان حال اقرار كند كه تا به اراده خداوند از نمادهاى حج پى نبرد، نمى‌تواند به وظايفى كه بر عهده دارد عمل كند. به همين دليل امام صادق(ع) فرمودند: هنگامى كه حج‌كننده از طواف و نماز آن فارغ شد:
«فَلْيَأْتِ زَمْزَمَ وَ يَسْتَقِي مِنْهُ ذَنُوباً أَوْ ذَنُوبَيْنِ 1 فَلْيَشْرَبْ مِنْهُ وَلْيَصُبَّ عَلَي رَأْسِهِ وَ ظَهْرِهِ وَ بَطْنِهِ وَ يَقُولُ اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ عِلْماً نَافِعاً وَ رِزْقاً وَاسِعاً وَ شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ
سُقْمٍ ثُمَّ يَعُودُ إِلَي الْحَجَرِ الْأَسْوَد» 2
«بايد نزد چاه زمزم رفته، يك يا دو سطل آب از آن بيرون آوَرَد و مقدارى از آن را بنوشد و مقدارى ديگر را به سر، پشت و نيز بر روى شكم خود بريزد و بگويد: خداوندا! اين را براى من علم سودمند و رزق فراوان و شفاى از بيمارى‌ها و آفات قرار بده. سپس به سوى حجرالاسود بازگردد.»