370«هنگامى كه ابراهيم(ع) براى حج ندا داد، مردم به نداى او لبيك گفتند. پس هر كس يك‌بار لبيك گفت، يك‌بار حج بجاى مى‌آوَرَد و هركس دو بار لبيك گفت، دو بار حج بجاى مى‌آوَرَد و هركس بيشتر لبيك گفته باشد، به همان تعداد حج بجاى خواهد آورد.»
اسرار دعوت ابراهيم(ع)
طبق رواياتى كه در تفسير آيه ذُرّيه آمده است، ابراهيم(ع) مردم را (به اعتبار ذُرّيه كه ولايتشان حقيقت حج است) به سوى كعبه فراخواند و چون خداوند مى‌خواست اين دعوت جاودانه شود، جاى پاى ابراهيم(ع) را بر روى سنگى كه بر
آن ايستاده بود (در دل هزاران حادثه و خطر) حفظ نموده و از هرگونه آسيب مصون داشت تا نشانه و دليلى محكم براى دعوت او باشد. امام باقر(ع) در اين‌باره فرمودند: هنگامى كه در مسجدالحرام سيل جارى شد، من نزد جدم سيدالشهداء(ع) بودم. حضرت به مردمى‌كه نگرانِ از بين رفتن مقام ابراهيم بودند، فرمودند:
«أَنَّ اللَّهَ قَدْ جَعَلَهُ عَلَماً لَمْ يَكُنْ لِيَذْهَبَ بِهِ فَاسْتَقِرُّوا» 1
«آرام و مطمئن باشيد كه خداوند مقام ابراهيم را عَلَم و نشانه (براى ولايتى كه مردم را به سوى آن فراخواند) قرار داد. از اين‌رو هرگز نمى‌گذارد از بين برود.»
فضيلت مقام
مقام ابراهيم كه در قرآن به عنوان (يكى از) آيات بينات خوانده شده، از سنگ‌هاى بهشتى است كه به خواندن نماز طواف نزد آن (در حج و عمره و طواف‌هاى مستحبى) بسيار سفارش شده است. طواف كعبه نيز در فاصله بين
كعبه و مقام ابراهيم انجام مى‌پذيرد. امام صادق(ع) فضيلت مقام ابراهيم را