315 مكّه و مدينه همسفر بودم. چون آن حضرت به حرم رسيد،
«نَزَلَ وَ اغْتَسَلَ وَ أَخَذَ نَعْلَيْهِ بِيَدَيْهِ ثُمَّ دَخَلَ الْحَرَمَ حَافِياً فَصَنَعْتُ مِثْلَ مَا صَنَعَ فَقَالَ يَا أَبَانُ مَنْ صَنَعَ مِثْلَ مَا رَأَيْتَنِي صَنَعْتُ تَوَاضُعاً لِلَّهِ مَحَا اللَّهُ عَنْهُ مِائَةَ أَلْفِ سَيِّئَةٍ وَ كَتَبَ لَهُ مِائَةَ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَ بَنَي اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ لَهُ مِائَةَ أَلْفِ دَرَجَةٍ وَ قَضَي لَهُ مِائَةَ أَلْفِ حَاجَة» 1
«(از مركب) پايين آمد و غسل كرد و كفشهايش را به دستش گرفت. سپس پابرهنه به حرم وارد شد. من نيز مانند او رفتار كردم. سپس فرمود: اى ابان! هركس از روى تواضع در برابر خداوند آنگونه كه من عمل كردم، عمل نمايد؛ خداوند صد هزار گناه از او محو مىكند، صد هزار حسنه براى او مىنويسد و صد هزار درجه به او عطا نموده و صد هزار حاجت او را بر مىآورد.»
ادب سوم: ورود از باب بنىشيبه
اعتقادات شوم مردم جاهليت كار را به جايى رسانده بود كه آنها بُت « هُبَلْ » را بر بام كعبه نصب نموده و به اعتبار آن، پيرامون كعبه طواف مىنمودند. امام