1) . نشانه‌هاى اعجازآميز فراوانى در حريم حرم الهى وجود دارد كه به طور آشكار، نشان دهندۀ حرمت محدودۀ حرم بوده و از امنيت تقدير شده آن خبر مى‌دهد. چنانكه نقل شده است: «وَ مِنَ الْمُسْتَفِيضِ نَقْلُهُ أَنَّ الْحَيَوَانَات لَا يَقْتُلُ بَعْضُهَا بَعْضاً فيهِ وَ لَا تُصْطَادُ الْكِلابُ وَ السّباعُ فِيه وَ مِنْ آياتِ الْبَيتِ مَا اسْتفَاضَ نَقْلُهُ مِنْ أَنَّ الطَّيْرَ لَا يَعْلو عَلَيه في طَيَرانِه بَلْ يَحيدُ عَنْهُ يَمِيناً أَو شِمَالاً» (آلاء الرحمن في تفسير القرآن، ج1، ص316) «از جمله امورى كه به نحو متواتر نقل شده آن است كه در محدوده حرم حيوانات يكديگر را نمى‌كشند و سگ‌ها و ديگر حيوانات وحشى در اين محدوده از شكار پرهيز مى‌كنند و از ديگر نشانه‌هاى حاكم بر كعبه آن است كه پرندگان بر فراز كعبه پرواز نمى‌كنند و قبل از رسيدن به آن به سمت چپ يا راست منحرف مى‌شوند.»

2) . خداوند در وصف حرم و نيز شهر مكه مى‌گويد: «ما اين شهر را بلد امين يا حرم امن قرار داديم.» قابل ذكر است كه اتصاف محدوده حرم يا همه شهر به صفت امنيت، نشان مى‌دهد كه علاوه بر انسان‌ها، حيوانات و گياهان حرم نيز از هرگونه آسيب در امانند كه اين امر به وضوح در تروك احرام نمايان است.

3) . مستدرك الوسائل، ج10، ص67؛ امام صادق(ع) نيز درباره احرام و ذكر تلبيه فرمودند: «وَ أَحْرِمْ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ يَمْنَعُكَ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ يَحْجُبُكَ عَنْ طَاعَتِهِ وَ لَبِّ بِمَعْنَي إِجَابَةٍ صَادِقَةٍ صَافِيَةٍ خَالِصَةٍ زَاكِيَةٍ لِلَّهِ سُبْحَانَهُ فِي دَعْوَتِكَ مُتَمَسِّكاً بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَي» (مستدرك الوسائل، ج10، ص127) «(هنگام پوشيدن لباس احرام) آنچه تو را از ياد خدا باز مى‌دارد و مانع اطاعت از اوامر او مى‌گردد، بر خود حرام كن و با ذكر تلبيه همراه با صفاى خاطر و خلوص و پاكى دل، از اجابت دعوت الهى مبنى بر تمسك به ريسمان محكم الهى (ولايت اهل‌بيت ) خبر ده.»