257و پس از بيان مطالبى فرمودند: مقصود از پايهاى كه اسلام بر آن تكيه نموده
«طَاعَةُ الْإِمَامِ وَلِيِّ الْأَمْرِ وَ التَّمَسُّكُ بِحَبْلِهِ» 1
«اطاعت از امام معصوم (عليهم السلام) (يعنى) ولى امر و تمسك به ريسمان (ولايت)اوست.»
در ادامه درباره دشمنان أنبياء و اوصياء كه ولايت را از ايشان بازداشتند، فرمودند:
«فَقَدْ أَخْرَبَا بَيْتَ النُّبُوَّةِ وَ رَدَمَا بَابَهُ وَ نَقَضَا سَقْفَهُ» 2
«آنها خانه رسالت را خراب نموده و باب وارد شدن به آن را از بين بردند و سقف آن را ويران كردند.»
رمزواره
سقف كعبه كه به دست اسماعيل(ع) بنا شده، نماد ولايت ذُرّيه است كه سايبان حريم الهى بوده و موجبات بقاى اهل ايمان را در حريم الهى فراهم مىآورد. از اينرو اسماعيل(ع) با قرار دادن سقف بركعبه، جايگاه ذُرّيه خود را معرفى نموده و آشكار گرداند كه دين، بدون ولايت آن بزرگواران، از سايبانى كه زمينهساز
آرامش و سكون است، بىبهره مىباشد.