241
كعبه يا حريم تربيتى
«قالت له هاجر يا إبراهيم لم تدعنا في موضع ليس فيه أنيس و لا ماء و لا زرع فقال إبراهيم الذي أمرني أن أضعكم في هذا المكان هو يكفيكم » (تفسيرالقمي، ج1، ص60)
«هاجر به ابراهيم(ع) گفت: چرا ما را در سرزمينى رها مىكنى كه نه همنشينى داريم و نه در آن از آب وكشت خبرى است؟ ابراهيم(ع) فرمود: آن كس كه مرا امر نموده تا شما را در اين مكان جاى دهم، خود، امور شما را كفايت خواهد كرد.»
طبق آموزههاى وحيانى، «بيتالله» نمادى از حريم تربيتى الهى و نام و نشانى براى ولايت اهلبيت (عليهم السلام) است كه هركس در آن وارد شود، از ربوبيت خداوند برخوردار مىشود. از اينرو بدون ولايت پيشوايان معصوم (عليهم السلام) نمىتوان خاصيت و اثرى را از كعبه انتظار داشت.
اميرمؤمنان(ع) در اينباره فرمودند:
«أَلَا تَرَوْنَ أَنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ اخْتَبَرَ الْأَوَّلِينَ مِنْ لَدُنْ آدَمَ إِلَي الْآخِرِينَ مِنْ هَذَا الْعَالَمِ بِأَحْجَارٍ لَا تَضُرُّ وَ لَا تَنْفَعُ وَ لَا تُبْصِرُ وَ لَا تَسْمَعُ فَجَعَلَهَا بَيْتَهُ الْحَرَامَ الَّذِي جَعَلَهُ لِلنَّاسِ قِيَاماً» 1
«آيا نمىبينيد كه خداوندِ سبحان، انسانها را از زمان آدم(ع) تا انقراض عالم، با
طواف به دور سنگهايى كه قادر به زيان و منفعت، ديدن و شنيدن نيستند مىآزمايد و اين خانه را بيت محترم خود قرار داده كه موجب استقامت انسانها (در مسير اصلاح و تربيت) است.» 2