158و غربى قرار ميدادم و به اساس و پايه (اى كه) ابراهيم(ع) (بنا نمود) مىرساندم.»
از امام صادق(ع) در اينباره روايت شده است:
«فَكَانَ إِبْرَاهِيمُ وَ إِسْمَاعِيلُ ... هَيَّئَا لَهُ بَابَيْنِ بَاباً يُدْخَلُ مِنْهُ وَ بَاباً يُخْرَجُ مِنْه» 1
«ابراهيم(ع) و اسماعيل(ع) ... براى كعبه دو در فراهم نمودند: يك در براى وارد شدن و يك در براى خارج شدن.»
و در حديث ديگرى از آن حضرت روايت شده است:
«فَلَمَّا بَنَى جَعَلَ لَهُ بَابَيْنِ بَاباً إِلَى الْمَشْرِقِ وَ بَاباً إِلَى الْمَغْرِبِ وَ الْبَابُ الَّذِي إِلَى الْمَغْرِبِ يُسَمَّى الْمُسْتَجَارَ» 2
«پس از اينكه (ابراهيم(ع) كعبه را) بنا كرد، براى آن دو درب قرار داد. درى به سوى مشرق و درى به سوى مغرب كه درب مغرب، مستجار خوانده مىشود.»
نكته مهم
بسته شدن باب مستجار، پيامى عجيب و پيوندى عميق با دور شدن مقام ابراهيم از ديوار كعبه دارد. زيرا كعبهاى كه در آن به ولايت، دعوت نشود و باب
ورود صاحبان و ساكنان كعبه كه ذريهاند، بر روى آنها بسته شده باشد، از اعتقاد و عمل نادرست و غلبه گناه بر انسانها به عنوان ابزار آرامش خبر مىدهد.