99طلب از خدا و استغاثه به درگاه او به‌كار مى‌رود، چنان‌كه ظاهر سخن خداى تعالى اين است:

بَلْ إِيّٰاهُ تَدْعُونَ فَيَكْشِفُ مٰا تَدْعُونَ إِلَيْهِ إِنْ شٰاءَ وَ تَنْسَوْنَ مٰا تُشْرِكُونَ (انعام: 41)

بلكه تنها او را مى‌خوانيد و اگر او بخواهد، رنج و بلا را از شما دور مى‌گرداند و آنچه را شريك [او] مى‌گردانيد، فراموش مى‌كنيد.

ديگر سخنش مبنى بر اين كه:

وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ (اعراف: 56)

و با بيم و اميد، او را بخوانيد كه رحمت خدا به نيكوكاران نزديك است.

مؤيد همين نكته است. اين كاربرد همان است كه به آن، عنوان « دعاء المسألۀ » ¹ داده‌اند.