156مىدهم و امثال اينها كه گفتيم امثال ابوحنيفه و ابويوسف و ديگران آن را نهى شده دانستهاند و نيز گفتيم كه مشهور نيست چنين عملى از صحابه سر زده باشد... . 1
چنانكه ديديد، «ابن تيميه» تنها يك قسمت را كه خواندن ميت به صورت مستقيم باشد كه گويا او را قادر بر برآوردن حوايج بدانند، موجب شرك دانسته است. دو احتمال ديگر يعنى طلب شفاعت از غير خدا در مرتبۀ دوم و توسل جستن به مقام و منزلت كسى نزد خدا در مرتبۀ سوم را در بحث بدعت و سنت داخل مىداند. نخستين احتمال را قطعاً بدعت مىشمارد، ولى در بدعت بودن دومى ترديد كرده است.
سخن پايانى
اميدوارم نهادهاى دست اندركار آموزش و پرورش جوانان در مدارس، به خطرناك بودن اين گونه افكار كه