144حاجت خود را از موجودى غير از خداى متعال طلب كند و معتقد باشد آن كس به خودى خود و حتى بدون اجازه و فرمان خدا قادر به برآوردن حاجت اوست. اگر معتقد شد كه برآورده شدن حاجت او به دست آن شخص، با اجازه و فرمان خداست - چنانكه در مثال حضرت عيسى(ع) بود - اين انسان، به شرك ربوبيت مشرك نشده است؛ چون او معتقد است كه خالق مدبّر، خداوند متعال است و مسيح تنها بندهاى از بندگان خداست كه خداوند متعال قدرت انجام دادن برخى كارهاى خارقالعاده را به او عنايت فرموده است و اين اصلا شرك نيست. حتى اگر از او درخواست كند كه همان كار خارقالعادهاى را انجام دهد كه در اصل، كسى جز خدا قادر بر انجام آن نيست.
اگر چنين شخصى در تشخيص خود به دليل معتبرى تكيه نكرده باشد يا به اشتباه، بر دليل باطلى تكيه كرده و