104معناى دومِ دعا يعنى دعاى مسئلت يا از هر دو يا برخى از اين آيات از نوع اول و برخى ديگر از نوع دوم هستند؟

روشن است كه اتهام شرك اين افراد به مسلمانان از باب دعاى مسئلت به درگاه غير خداست، نه از باب دعاى عبادت.

بر اين اساس، لازمۀ استدلال به آيات، بر شرك بودن دعا به درگاه غير خدا - آن هم دعاى مسئلت - اين است كه ثابت شود مقصود و منظور از دعا در اين آيات، دعاى مسئلت است. اگر سخن خدا در اين آيات، به دعاى عبادت مربوط باشد، ديگر اين آيات بر شرك بودن دعاى مسئلت به درگاه غير خدا دلالتى نخواهند داشت. بنابراين، آنچه از آنها مى‌خواهيم، اين است كه اثبات كنند اين آيات در بارۀ دعاى مسئلت است تا بعد از اثبات اين مطلب بتوان گفت قرآن به كفر كسانى حكم داده است