48 خودش كه به آن معتقد شده منافاتى ندارد به آن قائل شده و قبول مىنمايد و هرگز بر آن ايراد نمىگيرد، ولى هرگاه چيزى بر خلاف بدعتش بيابد در آن طعن مىزند گرچه بر صحت آن اتفاق باشد، و نيز چيزى را كه بر خلاف هواى نفس او باشد ذكر نمىكند گرچه بر صحت آن اتفاق است.
او نيز درباره ابنتيميه مىگويد:
وهذا شأنه إن وجد شيئاً يوافق هواه وخبث طويته ذكره و وسع الكلام فيه وزخرفه، و ان وجد شيئاً عليه اهمله أو حمله على محمل يعرف به أهل النقل حمله وتدليسه عند تأمله... 1
او وضعيتش اين چنين است كه هرگاه چيزى را كه مطابق هواى نفس و خبث طينتش باشد ذكر كرده و درباره آن قلمفرسايى نموده و زينت مىدهد، و اگر چيزى را بيابد كه بر ضدّ اوست آن را رها كرده يا بر چيزى حمل مىكند كه اهل نقل با تأمل در آن مىفهمند كه عوامفريبى نموده است...
14. نجمالدين عمر بن حجى بن احمد سعدى شافعى (م830ه.ق)
او كه قاضيالقضاة شافعيه بوده در جواب سؤالى درباره ابنتيميه مىگويد: