88
الحُسَيْنَ(عليهماالسلام). 1
رسول خدا(ص) در حالى كه با حسن و حسين بود و هر كدام بر شانه حضرت سوار بودند و هر بار يكى را مىبوسيد بر ما وارد شد تا به ما رسيد. مردى به او عرض كرد: اى رسول خدا! آيا شما آن دو را دوست داريد؟ حضرت فرمود: هركس آن دو را دوست بدارد مرا دوست داشته و هركس آن دو را دشمن بدارد مرا دشمن داشته است. و مقصود حضرت از آن دو حسن و حسين8 بودند.
ناصرالدين البانى بعد از نقل اين حديث و بررسى سند آن مىگويد:
وصحّحه الحاكم و وافقه الذهبى، و هو كما قالا. 2
حاكم آن را تصحيح كرده و ذهبى نيز با آن موافقت نموده است، و تصحيح آن دو صحيح مىباشد.
17. تصحيح حديث «اللهم انّى احبه»
بخارى و ديگران از شعبه نقل كردهاند كه گفت:
رَأَيْتُ النَّبِىَّ(ص) وَ الْحَسَنُ بنُ عَلِىٍّ عَلى عاتِقِهِ يَقُولُ: أَللّهُمَّ إِنِّى احِبُّهُ فَأَحِبَّهُ؛ يَعْنِى الحَسَنَ بْنِ عَلِىٍّ. 3
پيامبر(ص) را ديدم در حالى كه حسن بن على را بر شانه خود سوار