61مىدانستند. 1
اسلام همانگونه كه مرد را به فراگيرى علم و معارف و مكارم تشويق كرد، زنان را نيز از اين خوان گسترده محروم نساخت؛ و نقش مساوى در تعليم و فراگيرى علم براى زن و مرد در نظر گرفت. اسلام فراگيرى دانش را نه تنها به جنس خاصى محدود نساخت، بلكه به انديشه و علوم اصالت داد، نه به عالم و انديشمند. دانشجو به علم مىنگرد نه به عالم، او گمشده خود را نزد هر كس كه باشد پيدا مىكند. و مكان و زمان قيدى بر پاى او نمىنهد. در خانه، مسجد و صحنه جنگ نيز مىتوان دانش اندوزى كرد. در اسلام منع علم جايز نيست. « العِلمُ لايَحِلُّ مَنعُهُ » 2 ؛ و بر تعليم و تربيت زنان تاكيد شده است « إضرِبُوا النِّساءَ عَلى تَعَلُّمِِ الخَير » . 3
جاى ترديدى نيست كه ايجاد محدوديت براى علمآموزى زنان و ايفاى نقش فرهنگى در جامعه، امرى كاملاً خلاف دين اسلام و ناشى از سوء تصور درباره زنان است. رسول خدا(ص) برخى زنان را به دليل