72مىكند. در قيامت، همه بايد با ظاهرحقيقى خود، خاكآلود وارد شوند، نه آراسته.
- خداى من! از شكوه حضورت، بر خودم مىلرزم. از كنار حوضهاى زيباى مسجد شجره مىگذريم. عدهاى غسل كردهاند و در حال مُحرم شدن هستند. برخى نيز به داخل مسجد مىروند، نيت مىكنند و لبيك گويان و مُحرم بيرون مىآيند.
داخل مسجد مىشوم، همه سپيدپوشند. هيچ قانونى نمىتواند از آدميان بخواهد به اراده خودشان اينگونه باشند. به راستى، رمز اعجاز اين مناسك چيست كه اينگونه، همگان را به يكرنگ درمىآورد؟ همه نالان در برابر شكوه خداوند، نوبت خويش را انتظار مىكشند. مانند صحنه محشر كه كسى، كسى را نمىشناسد،