87از «سعد» درباره پيامبر(ص) حكايتى را بدينترتيب بيان مىكند:
رسول خدا(ص) از جنگ تبوك بازمىگشت، گروهى از مؤمنان به پيشواز آن حضرت شتافتند كه در نتيجه گرد و غبار زيادى برخاست. برخى از همراهان پيامبر(ص) بينى خود را پوشاندند، ولى رسول خدا(ص) پوشش صورت خويش را برداشت و فرمود: سوگند به آن كه جانم به دست اوست، غبار مدينه، شفابخش همه بيمارىهاست.
3. ابوسلمه مىگويد: شنيدهام كه رسول خدا(ص) فرمودهاند: «غبار مدينه جذام را از بين مىبرد».
4. سمهودى مىافزايد:
من خود شاهد بودم كه شخصى جذام گرفت و درد و رنج زيادى داشت. او براى شفاى خويش به منطقهاى به نام «توده خاك سفيد» رفت. اين منطقه، در راه قبا در درۀ بطحان قرار دارد. او در آنجا خود را خاكمالى كرد و مقدارى از آن خاك نيز همراه خود برداشت. اين كار واقعاً برايش سودمند بود.
5. ابن زباله، «يحيى بن حسن بن جعفر علوى» و ابن نجار مىگويند:
پيامبر9 نزد قبيلۀ بلحارث رفت و متوجه شد كه آنان به تنگى نفس و شوريدگى عقل دچار