291به هنگام نذر نيز، همين معنا را مى‌رساند، مانند اين آيه شريفه: ( إِنَّمَا الصَّدَقٰاتُ لِلْفُقَرٰاءِ )؛ «صدقات [زكات] مخصوص نيازمندان و مستمندان است». (توبه: 60)
سيره مسلمانان در نذر
قربانى و نذر براى پيامبر(ص) و اولياى الهى بدون اختصاص به مذهب و فرقه خاصى، در ميان همه مسلمانان رواج دارد. اگر نذركننده براى خدا نذر كند و به هنگام ذبح قربانى، نام مبارك «الله» را بر زبان بياورد، ثواب نذرش را مى‌برد.
خالدى در اين باره مى‌گويد:
نذر به اين معناست كه ثواب آن به پيامبر(ص) و اولياى الهى برسد و آنچه كه نذر و قربانى شده براى رضايت خداوند است؛ مثلاً وقتى مردم مى‌گويند: براى مرده‌ام قربانى كردم؛ يعنى از طرف او صدقه دادم و يا اگر كسى مى‌گويد: براى ميهمان گوسفندى كشتم؛ يعنى سبب ذبح، ميهمان است. 1
سيره مسلمانان در نذر كردن
در اين قسمت به چند نمونه از سيره رايج ميان