286تقرب جويد، نه به كسى كه برايش نذر كرده، زيرا وى به نيكى مى‌داند كه مرده نمى‌تواند از آن نذر بهره‌اى جويد؛ مثلاً اگر نذر، غذا، مال و يا لباسى باشد، مرده نمى‌تواند آن را بخورد يا از آن استفاده كند و يا آن را بپوشد.
پس هدف واقعى از اين نذر، تقرب جستن به خدا، و نثار كردن ثواب آن براى كسى است كه نذر را براى او انجام داده، بنابراين، عمل مسلمان را بايد حمل بر صحت كرد و نبايد بدون بررسى و تحقيق، بلافاصله به ديگر مسلمانان حمله كرد و آنان را كافر دانست.
2. چنين نذرى، مانند نذر براى پدر و مادر است و يا مانند آن است كه فرد قسم مى‌خورد و يا با خود عهد مى‌بندد تا براى والدينش صدقه دهد كه در اين صورت، انجام آن لازم مى‌شود. همچنان‌كه پيامبر(ص) به دخترى كه براى پدرش نذرى كرده بود فرمودند، نذرش را ادا كند.
3. انتخاب مكانى خاص براى اداى نذر نيز به دليل شرافت آن مكان است و نذركننده مى‌خواهد با اداى نذر در آن مكان، ثواب بيشترى ببرد. به بيان ديگر، همچنان‌كه يك فرد، زمانى خاص را براى عبادتش برمى‌گزيند، اين كار نيز هيچ ايرادى ندارد و حتى رواياتى نيز در تأييد آن