153مى‌دانند». 1
د) داستان آن عرب باديه‌نشين آشكارا نشان مى‌دهد كه پيامبر(ص) حيات برزخى دارد. علماى فرقه‌هاى مختلف اسلامى اين داستان را نقل كرده و آن را يكى از آداب زيارت برشمرده‌اند. «ابن عساكر» داستان را از زبان «محمد بن حَرْب» 2 اين‌گونه نقل مى‌كند كه وى گفت:
وارد مدينه شدم و به زيارت قبر پيامبر(ص) رفتم. پس از زيارت كنار قبر نشستم، در همان موقع عربى باديه‌نشين براى زيارت آمد، قبر پيامبر(ص) را زيارت كرد و گفت: اى بهترين فرستادگان، خداوند كتابى صادق بر تو نازل كرد و فرمود: ( وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ... ) و ادامه داد: من بر خويشتن ستم كرده‌ام، آمده‌ام تا برايم آمرزش بطلبى. از قبر ندا آمد بخشيده شدى!
سمهودى نيز اين حكايت را به دو طريق از امام على(ع) نقل كرده است. 3