1) . فرقان القرآن، ص 133؛ الغدير، ج 5، ص 155.

2) . موضوع اين كتاب، شفاعت و استغاثه به قبر پيامبر(ص) است. به نظر مى‌رسد، اين كتاب از چشم حاشيه‌نويس كتاب «سير اعلام النبلاء» به دور مانده، زيرا شيوه وى اين‌گونه است كه هر چيزى را با پندارها و باورهاى وهابيت سازگارى ندارد، رد مى‌كند؛ همان‌طور كه در حاشيه بر كتاب‌هاى «ترجمة الكرخى»، «سيدة نفيسه» و «ابو عوانه» نيز همين‌گونه عمل كرده است. شايد هم وى از محتواى كتاب اطلاع نداشته است، زيرا اگر از مضمون كتاب اطلاع داشت، كتاب و نويسنده آن از حملات اين حاشيه‌نويس زاهد پرهيزگار در امان نمى‌ماند. خدا را شاكريم كه او از كتاب اطلاعى نداشت. به همين دليل وى از مؤلف كتاب و اقدامات جهادگرانه او كه به شهادتش منجر شد، تعريف و تمجيد مى‌كند و درباره او مى‌گويد: «علما به ويژه محدثان اين‌گونه‌اند. او از نخستين پيشگامان دفاع از كيان و سرزمين‌هاى اسلامى به شمار مى‌رود». (سير اعلام النبلاء، ج 23، ص 134).