53حكم فقهى استحاضه و فرق آن را با حيض بيان كرده است. ¹روايات زير نشان مى‌دهد كه بيشترين تلاش اسماء به هنگام بروز اختلاف در ميان صحابه، نقل فضايل اميرالمؤمنين(ع) و تبيين جايگاه ايشان نزد رسول‌خدا(ص) بوده است تا از اين راه گرايش‌هاى فكرى و سياسى جامعه را پس از رحلت رسول‌خدا(ص) به سوى خاندان رسالت سوق دهد. اكنون به چند نمونه از اين روايت‌ها اشاره مى‌كنيم:

الف) حديث برادرى و وزارت از جمله اين روايات است كه مى‌گويد: در حجةالوداع رسول‌خدا(ص) فرمود: «اَللّهُمَّ...اجْعَل لِي وَزِيراً مِن اهلِي عَليّاً اخِي...». ²ب) در باب حديث منزلت، اسماء چنين روايت كرده است: رسول‌خدا(ص) عازم تبوك بود و امام‌على(ع) ايشان را تا ثنيةالوداع همراهى كرد و از اين كه نمى‌توانست در تبوك ايشان را يارى كند، گريست. پيامبر(ص) خطاب به او فرمود: «اَما تَرضى ان تَكُونَ انتَ