97عبادت، بندگى، اطمينان، تقوا، راز و نياز، دعا و تضرع كه همه آنها را بايد در اين شب و از اين سرزمين فرا گرفت. از اين رو، وقوف در مشعر نيز فلسفه و اسرار فراوانى دارد كه در اينجا به برخى از آنها اشاره مى‌گردد:

الف) پاك شدن از گناهان

اميرالمؤمنين(ع) در پاسخ به اين پرسش‌كه چرا مشعرالحرام در حرم قرار داده شد -و فلسفه وقوف در آن چيست؟ - فرمود:

زيرا خداوند به زائران، اجازه ورود داده و آنان را در آستانه در دوم [خانه كعبه] نگهداشته است. چون ناله‌ها و تضرعشان طول بكشد به آنان اجازه مى‌دهد كه قربانى خود را پيش آورند [جهت نزديكى به خداوند قربانى كنند] و چون آلودگى خود را رها سازند و از گناهان - كه بين آنان و خدا حجاب بود - پاك شوند به آنان اجازه دهد كه با پاكى، به زيارت خانه خدا بيايند. ¹

نزديك به همين مضمون از امام صادق(ع) روايت شده است:

حجاج، سپس از باب اول [عرفات] گذشته، به باب دوم كه مزدلفه باشد، مى‌رسند. به جهت كثرت دعا و تضرع و كوشش‌هاى بسيار آنان، خداوند آنها را مورد رأفت خود ساخته، امر مى‌كند كه براى تقرب، قربانى كنند و با انجام قربانى و تراشيدن سر و ناخن گرفتن، خود را از گناه پاك مى‌سازند، آن‌گاه است كه خداوند به آنان اجازه زيارت خانه خود را مى‌دهد. ²

ب) آشنايى قلبى با شعار تقوا

يكى از فلسفه‌هاى وقوف در مشعر اين است كه حج‌گزار، پيش از تشرف به خانه خدا، قلب خويش را با شعار تقواى الهى و ايمان به خالق جهان، آشنا و آميخته سازد. چنان‌كه امام سجاد(ع) بر اين امر مهم، در حديث معروف شبلى تصريح فرموده است:

فَعِندَما مَرَرتَ بِالمَشعَرِ الحَرامِ نَوَيتَ انَّكَ اشعَرتَ قَلبَكَ اشعارَ اهلِ التَّقوي وَالخَوفِ للهِ عَزَّوَجَلّ. ³