95 مىكند، از كجا معلوم كه در بيان احكام و وظايف دينى مردم اشتباه نكند!
به همين دليل، پيامبر(ص) در كارهاى عادى خود نيز، دچار اشتباه نمىشود، زيرا گرچه اشتباه در امور روزانه و عادى، با اشتباه در بيان احكام الهى همراه نيست؛ و چه بسا ممكن است كسى از جانب خداوند در بيان احكام و معارف، كاملاً مصونيت داشته باشد، ولى در امور عادى و روزانه كه اشتباه در آنها به جايى ضرر نمىزند خطاكار باشد، ولى تفكيك ميان اين دو قسمت براى دانشمندان امكانپذير است، اما نوع مردم به زحمت مىتوانند ميان اين دو موضوع، فرق بگذارند و چه بسا با ديدن خطا و اشتباه جزئى و عادى، به تمام تعاليم وى بدگمان شده و در تمام گفتههاى او احتمال اشتباه دهند و سرانجام اعتماد و اطمينان به گفته او كه پايه تربيت است از ميان برود.
در سخنان پيشوايان بزرگ ما، مسئله سهو و اشتباه از معصوم، صريحاً نفى شده است؛ مخصوصاً اگر «روحالقدس» را كه همواره مؤيد و كمك و راهنماى پيامبران است در نظر بگيريم، در اين صورت احتمال سهو و خطا منتفى خواهد بود. امام صادق(ع) به مفضل بن عمر فرمود:
...اِنَّ اللهَ تَبَارَكَ وَتَعالى جَعَلَ فى النَّبِي (ص) خَمسةَ الاَرواح ... وَروحَ القُدُسِ فَبِهِ حَمَلَ النُّبُوَّةَ فَإِذَا قَبَضَ النَّبي (ص) انتَقَلَ روحُ القُدُسِ فَصارَ إلَى الاِمامِ وَروحُ القُدُسِ لايَنامُ وَلا يَغْفُلُ وَلا يَلهُو وَلا يَزْهو... 1
خداى تبارك و تعالى در پيغمبر(ص) پنج روح قرار داد... و