225 عبدالعزيز بن عبدالرحمن آلسعود گفت:
هنگامىكه قبايل در مقابل دعوت ما، مقاومت كردند و جد ما آلسعود اول، عدهاى از شيوخ و بزرگان قبيله «مطير» را به زندان انداخت، بعد از آن، چند نفر ديگر از همين قبيله، براى آزادى آنها به عنوان واسطه آمدند، ولى آلسعود بهجاى اينكه آنان را آزاد كند همگى را كشتند و سرهاى بريده آنان را روى غذايى كه آماده كرده بودند قرار داده، واسطهها را كه پسرعموهاى مقتولين بودند، براى خوردن اين غذا دعوت كردند، هنگامى كه آنان از خوردن غذا امتناع ورزيدند، دستور قتل آنها را نيز صادر كرد.
ملك عبدالعزيز، اين مطلب را براى شيوخ قبيله مطير كه براى آزادى زعيم خود «فيصل الدويش» آمده بودند، نقل كرد تا به آنان بفهماند كه با تأسى از سلفش او را خواهد كشت؛ و همين كار را هم انجام داد و او را كشت و با خونش وضو گرفت تا نماز بخواند. 1اين رفتار وهابىها از كدام خصيصه آنان حكايت مىكند و با اين عملكرد، مردم را به كدام اسلام و كدام توحيد دعوت مىكنند؟ ممكن است كه در تاريخ، شبيه اين فجايع، بر اساس انگيزههاى شيطانى و هواهاى نفسانى اتفاق افتاده باشد، اما هيچ دين و آيينى اينگونه رفتار وحشيانه را كه وهابيان آن را به نام اسلام به نمايش مىگذارند بر