223 هندوها نداشتهاند.
شيخ حسين احمد مدنى كه شيخالحديث بوده و در آزادى و استقلال هند، نقش اساسى داشته است، درباره محمد بن عبدالوهاب مىگويد:
محمد بن عبدالوهاب معتقد بود كه همه اهل عالم و تمام مسلمانان بلاد عرب، كافر و مشركاند و جنگ با آنان و غنيمت گرفتن اموال آنها جايز، بلكه واجب است. 1همچنين «احمد امين» نويسنده معروف مصرى مىگويد: «وهابيان غير از سرزمين خود، سرزمينهاى ديگر اسلامى را مملكت اسلامى نمىدانند و معتقدند كه بايد با اين ممالك، جهاد كرد». 2آيا اين اعتقاد محمد بن عبدالوهاب، مؤسس فرقه وهابيت، بدعت و مخالف مبانى دين اسلام نيست؟ چرا وهابيان، تشنه خون مسلمانان هستند، بهگونهاى كه حتى كفار حربى نيز چنين حرص و ولعى در كشتن مسلمين ندارند؟
چرا محمد بن عبدالوهاب و پيروان او، جنگ و جهاد را با كفار جايز نمىشمارند و به جاى آن مسلمانان را هدف گرفتهاند؟ و آيا اين اعتقاد و عملكرد آنان، در برابر مسلمانان، كاشف از رابطه مرموز و مخفيانه وهابيان، به خصوص سران و رهبران آنها، با كفار و دشمنان دينى مسلمانان و به خصوص استعمارگران سودجو نيست؟
به فرض اينكه مسلمانان، آنگونه كه وهابيان مىگويند كافر و مشرك