1) . حكومت اسلامى، امام خمينى، ص1 19. بديهى است كه اين عبارت امام، هيچ‌گونه دلالتى بر تعاون يهود با شيعه و بالعكس ندارد، آيا ذكرى از عصاى موسى (ع) و همت آن حضرت در كنار سيف على بن ابى طالب (ع) به‌تنهايى دليل بر همكارى شيعه با يهود تلقى مى‌گردد؟ كدام عاقل به خود اجازه مى‌دهد كه از اين عبارت چنين چيزى را استفاده نمايد؟ افزون بر اينكه از اين سخنان امام، نه به‌طور كنايه و نه به‌طور صريح، مطلب مورد ادعاى قفارى به دست نمى‌آيد، امام مكرراً در صفحات قبل همين كتاب درباره يهود و دشمنان اسلام هشدار مؤكد داده و گفته است: امروز مى‌بينيم كه يهودى‌ها خذلهم الله در قرآن تصرف كرده و در قرآن‌هايى كه در مناطق اشغالى چاپ كرده‌اند تغييراتى داده‌اند. ما موظفيم از اين تصرفات خائنانه جلوگيرى كنيم، بايد فرياد زد و مردم را متوجه كرد تا معلوم شود كه يهودى‌ها و پشتيبانان خارجى آنها كسانى هستند كه با اساس اسلام مخالفند و مى‌خواهند حكومت يهود در دنيا تشكيل دهند و چون جماعت موذى و فعال هستند، نعوذ بالله، اگر روزى به مقصد برسند و سستى بعضى از ما باعث شود كه يك وقت حاكم يهودى بر ما حكومت كند، خدا آن روز را نياورد. (حكومت اسلامى، ص175). همچنين در صفحه 180 همين كتاب، مسلمانان را دعوت مى‌كند كه چاره‌اى بينديشند و براى آزاد كردن فلسطين كه وطن اسلام است، اشتراك مساعى كنند. بنابراين، بعيد است كه قفارى اين جملات امام \ را نديده باشد و خود به آنچه كه گفته است، اعتقاد داشته باشد. پس مى‌توان گفت كه قفارى، فقط براى ساختن بهانه در راستاى افترا و تهمت، اين قسمت از كلام امام را انتخاب نموده تا شايد به پندار او، دليلى بر مدعايش باشد. سؤال ما از وهابيت در اين خصوص اين است كه چه كسانى يهودى‌هاى صهيونيست اشغال‌گر را از لبنان، به‌طور مفتضحانه و ذلت‌بار خارج نمودند؟ و امروزه چه كسانى پرچم مبارزه با يهوديان را در دست دارند؟ از سوى ديگر، حزب‌الله لبنان كه امروز افتخار مسلمين در اقصى نقاط عالم هستند از كدام مكتب الهام مى‌گيرد؟