171 درباره محل دفن اصحاب كهف مىفرمايد:
وَ كَذٰلِكَ أَعْثَرْنٰا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَ أَنَّ السّٰاعَةَ لاٰ رَيْبَ فِيهٰا إِذْ يَتَنٰازَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ فَقٰالُوا ابْنُوا عَلَيْهِمْ بُنْيٰاناً رَبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ قٰالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلىٰ أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَسْجِداً (كهف: 21)
بدينسان، كسانى را از آنها مطلع كرديم تا بدانند كه وعده خدا حق است و در رستاخيز ترديدى نيست، وقتى كه ميان خويش در كار آنها مناقشه مىكردند، بعضى گفتند بايد گِرد آنها حصار و بنايى بسازيم، پروردگار به كارشان داناتر است و كسانى كه در مورد ايشان غلبه يافته بودند، گفتند: بر غار آنها مسجد خواهيم ساخت.
به گفته علامه طباطبايى، آيه مىفرمايد، بعد از اينكه محل اصحاب كهف پيدا شد، مشركان و موحدان بر سر قبر آنان اختلاف كردند. مشركان مىگفتند بايد در اطراف آنان ديوار و حصارى ساخته شود تا از ديد مردم پنهان شوند و آثارشان محو گردد، اما موحدان در مقام رد سخن مشركان گفتند كه ما بر روى قبر آنان حتماً مسجدى خواهيم ساخت.
دليل اينكه اين سخن را موحدان و مسلمانان در برابر مشركان گفتهاند اين است كه اولاً مسجد در عرف قرآن محل عبادت موحدان و جاى سجده مسلمانان و ذكر خدا است، چون خداوند خودش فرموده است: وَ مَسٰاجِدُ يُذْكَرُ فِيهَا اسْمُ اللّٰهِ كَثِيراً ؛ «و مسجدها كه نام خدا در آن بسيار ياد مىشود». (حج: 40)
ثانياً عبارت قٰالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلىٰ أَمْرِهِمْ (كهف: 21) در آيه شريفه نيز