45از نزول آيۀ مباهله پيشنهاد خود را براى مسيحيان نجران جهت انجام مباهله مطرح نمود، اما مسيحيان از پيامبر صلى الله عليه و آله تقاضاى مهلت كردند تا در اين باره بينديشند و با بزرگان خود به شور بنشينند. نتيجۀ مشورت آنان اين بود كه به نفرات خود گفتند: اگر مشاهده كرديد كه محمد با سر و صدا و جمعيت فراوان به مباهله آمده، با او مباهله كنيد؛ كه حقيقتى در كار او نخواهد بود. و اگر با نفرات بسيار محدودى - از خاصان و نزديكان خود - به ميعادگاه آمد، بدانيد كه او رسول خداست و از مباهله با او بپرهيزيد كه خطرناك است. آنها طبق قرار قبلى به ميعادگاه رفتند و ناگهان متوجه شدند كه رسول اكرم صلى الله عليه و آله در حالىكه دست حسنين را گرفته و على و فاطمه را نيز به همراه خود دارد، نزديك مىشود. مسيحيان هنگامى كه اين صحنه را ديدند سخت به وحشت افتادند و از اقدام به مباهله خوددارى كردند. آنها در عوض حاضر به مصالحه شدند و به شرايط «ذمّه» و پرداختن ماليات (جزيه) تن در دادند. 1جريان مباهله به شرحى كه گذشت سند زندهاى در فضيلت اهل بيت عليهم السلام به شمار مىرود. زيرا به طورى كه مفسران در تفسير آيۀ مباهله نوشتهاند: در اين آيه مقصود از «ابناءنا» حسن و حسين عليهما السلام ، مقصود از «نساءنا» فاطمه زهرا عليها السلام و مقصود از «انفسنا» وجود مبارك على عليه السلام است. و