96ابوالشهدا، رهبر آزادگان، منعقد مى‌گردد؛ زيرا او بيش از ديگر شهيدان راه حق، راه و رسم آزاد زيستن و زير بار ظلم و ستم نرفتن را به جهانيان آموخت. او مرگ شرافتمندانه و جان سپردن زير ضربات شمشير دشمن را بر زندگى ذلّت بار برگزيد و سرانجام در «بستر شهادت» به لقاء اللّه پيوست.

او دلباخته ايثار و فداكارى در راه اعلاى كلمه حق بود، از اين جهت با چهرۀ باز و لبى خندان به استقبال شهادت شتافت.

نشان مرد مؤمن با تو گويم اگر مرگش رسد خندان بميرد

دشمن دست خود را براى امان دادن به سوى او دراز كرد، ولى او دست رد بر سينه نامحرم زد و امان دشمن را نپذيرفت؛ زيرا مى‌دانست كه در پذيرش امان، ذلت و خوارى و مرگ واقعى است.

آنچه نگارش يافت، ترجمه مطلبى است كه محقق تاريخ ابن ابى‌الحديد درباره سرور آزادگان حسين بن على(ع) دارد. شايسته است با تعبير او آشنا شويم:

«سيّد أهل الإباء، الذى علّم الناس الحميّة والموت تحت ظلال السيوف اختياراً له على الدنيّة، أبو عبد اللّه الحسين ابن على بن أبى‌طالب (ع).

عرض عليه الأمان فأنف من الذل، وخاف من ابن زياد أن يناله بنوع من الهوان، إن لم يقتله فاختار الموت على ذلك». ¹

از اين بيان پاسخ دو پرسش ديگر روشن گشت:

1. آيا مذهب شيعه، مذهب اندوه و گريه است؟

2. چرا براى امام حسين(ع) عزادارى مى‌كنيد، با اين كه او در