71با توجه به اين دو آيه كه مهر پيامبر و تكريم او را از فرائض مىداند، اكنون سؤال مىشود، آيا گردهمايى مسلمانان در روز تولد پيامبر تحقق بخشيدن به اين دو آيه هست يا خير؟ به طور مسلم، آرى. و هر فردى كه از اين مجالس ديدن كند، آن را نوعى اظهار مهر و مودّت و تكريم و تعزيز مىداند. بنابراين، عمل مسلمانان ريشه قرآنى و اصل آسمانى دارد. در اين صورت طبعاً بدعت نخواهد بود. بدعت آن كار نوظهورى است كه در قرآن و سنت براى آن اصل و اساسى نباشد.
***
خدا در سوره «انشراح» يادآور مىشود كه ما پيامبر (ص) را بلند آوازه كرديم، چنان كه مىفرمايد:
«وَ رَفَعْنٰا لَكَ ذِكْرَكَ». 1
«آيا ما نامت را بلندآوازه نساختيم؟».
اين آيه حاكى است كه ترفيع پيامبر(ص) و بلندآوازه كردن او، يكى از نعمتهاى الهى بر پيامبر خدا(ص) است. يكى از ابزار «ترفيع پيامبر»، نكوداشت ميلاد او است و شادمانى به دور از هر نوع لهو و گناه در روز ولادت ، همگى نوعى ترفيع نبى(ص) و بلند آوازه كردن اوست.
حضرت مسيح(ع) روز نزول مائده سماوى را براى يارانش عيد معرفى مىكند و مىفرمايد:
«رَبَّنٰا أَنْزِلْ عَلَيْنٰا مٰائِدَةً مِنَ السَّمٰاءِ تَكُونُ لَنٰا عِيداً لِأَوَّلِنٰا وَ آخِرِنٰا وَ آيَةً مِنْكَ وَ ارْزُقْنٰا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرّٰازِقِينَ». 2
«پروردگارا! از آسمان خوانى براى ما فرود آر تا عيدى براى اول