69گرفته و دردى بر دردهاى كسى كه در قلب او مرض هست، مىافزايند. 1حسين بن محمد بن حسن، معروف به «دياربكرى»(متوفاى 960ه-) نيز، كه از قضات مكه به شمار مىرفت، در تاريخ خود مىنويسد: مسلمانان پيوسته ماه ميلاد پيامبر (ص) را جشن مىگيرند. اطعام مىكنند. شبها صدقه مىدهند. اظهار سرور و شادمانى مىكنند. در نيكى به فقيران اصرار مىورزند. به خواندن مولوديه مىپردازند و كرامات آن حضرت در هر زمانى نمايان مىگردد. 2اين دو نصّ تاريخى كه مربوط به قرن دهم است، نشان مىدهد كه بزرگداشت روز ولادت اولياى الهى در تاريخ اسلام، ريشۀ ديرينه داشته و علما و دانشمندان مسلمان بر اين عمل صحه مىنهادهاند و اين عمل مفهومى جز اظهار مودت به ساحت پيامبر ندارد.
با توجه به اين اصل، دليل شرعى اين بزرگداشت را متذكر مىشويم:
مهر ورزى و تكريم به پيامبر (ص) يكى از اصول اسلام است
مودّت و مهر به پيامبر (ص) دستور قرآنى است و هيچ فردى نمىتواند آن را انكار كند و بزرگداشت ميلاد او تجسّم بخشيدن به اين اصل است و ما در اين مورد به ذكر دو آيه بسنده مىكنيم:
1.«قُلْ إِنْ كٰانَ آبٰاؤُكُمْ وَ أَبْنٰاؤُكُمْ وَ إِخْوٰانُكُمْ وَ أَزْوٰاجُكُمْ وَ عَشِيرَتُكُمْ وَ أَمْوٰالٌ اقْتَرَفْتُمُوهٰا وَ تِجٰارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسٰادَهٰا وَ مَسٰاكِنُ تَرْضَوْنَهٰا أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللّٰهِ وَ رَسُولِهِ وَ جِهٰادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِأَمْرِهِ وَ اللّٰهُ لاٰ يَهْدِي