31
گذشته از اين، شيعه هر چند نسبت به جمعيت كل مسلمانان، در اقليّت است، ولى براى خود، جمعيت عظيمى را در جهان تشكيل مىدهند و لذا در غالب نقاط جهان حضور مؤثر دارند. علاوه بر كشورهاى ايران و عراق و آذربايجان و بحرين و لبنان كه اكثريت آنها را شيعيان تشكيل مىدهند، در تمام كشورهاى اسلامى، اقليت قابل ملاحظهاى از شيعيان وجود دارد كه براى خود مساجد، مؤسسات، مدارس و برنامههاى فرهنگى دارند.
اصولاً بايد توجه كرد كه شيعه به عنوان اپوزيسيون و مخالف نظام حاكم شناخته مىشد و نظامهاى سياسى براى سركوب بلكه ريشهكن كردن آنها، به آنان لقب «روافض» داده بودند. به عنوان نمونه، سلطان محمود غزنوى پس از تسلط بر شرق خراسان، به ريشه كن كردن دو گروه، يكى شيعه و ديگرى معتزله همت گمارد، چندان كه آثار علمى و كتابخانههاى آنان را از بين برد تا اثرى از تشيع و معتزله باقى نماند. او پيوسته اهل حديث و كراميه را تقويت مىكرد، و شيعه و معتزله را دشمن اصلى خود مىدانست. 1صلاح الدين ايوبى، پس از خيانت به فاطميان ، تصميم بر قتل عام شيعه گرفت و گروه بىشمارى از آنان را كشت. 2در دوران حكومت عثمانى، در زمان سلطان سليم به خاطر فتواى يك فقيه حنفى به نام نوح، 40000 شيعه در تركيه فعلى سر بريده شدند. 3