224اصحاب پيامبر كرد و گفت: من داناترين شما به نماز رسول خدا ¦ هستم. گفتند: به چه سبب؟ زيرا تو نه بيش از ما پيرو آن حضرت بوده‌اى و نه افزونتر از ما مصاحبتش كرده‌اى. گفت: چرا، گفتند: پس (كيفيّت نماز آن حضرت را) بر ما عرضه كن. ابوحُميد گفت:
رسول خدا¦ هرگاه مى‌خواست به نماز بايستد، دست‌ها را تا برابر شانه‌هايش بالا مى‌بُرد، سپس تكبير مى‌گفت و هنگامى كه همه اعضايش به حال اعتدال در جاى خود قرار مى‌گرفت به قرائت مى‌پرداخت، آنگاه تكبير مى‌گفت و دست‌ها را تا برابر شانه بالا مى‌بُرد، پس از آن به ركوع مى‌رفت و دو كف دست را بر زانوها مى‌گذاشت و در حال اعتدال كه نه سرش را بالا مى‌گرفت و نه پايين مى‌انداخت، ركوع را انجام مى‌داد. سپس از ركوع سر بلند مى‌كرد(مى‌ايستاد) و مى‌گفت: سمع اللّه لمن حمده. آنگاه دست‌ها را تا برابر شانه‌ها بالا مى‌بُرد و تكبير مى‌گفت، سپس (براى سجده) متوجّه زمين شده و دست‌هايش را (در سجده) از پهلوهايش جدا مى‌گرفت، آنگاه سر از سجده برمى‌داشت و پاى چپش را خم مى‌كرد و بر آن مى‌نشست. انگشتان پاهايش را در سجده باز مى‌نمود و سجده دوم را نيز همين‌گونه انجام مى‌داد و پس از سجده، تكبير مى‌گفت، سپس پايش را خم كرده بر آن مى‌نشست در حالى كه هر عضوى به حال اعتدال قرار مى‌گرفت. ركعت بعدى را هم به همين كيفيّت انجام مى‌داد و پس از دو ركعت در حال قيام تكبير مى‌گفت و دست‌هايش را تا برابر شانه‌ها بالا مى‌برد همانگونه كه تكبير افتتاحيّه را انجام مى‌داد و در بقيّه نمازش نيز همين‌طور عمل مى‌كرد تا به سجده آخر. پس از آن سلام مى‌گفت، پاى چپ را عقب قرار مى‌داد و بر سمت چپ بر وَرِك 1 مى‌نشست.