220خداست.

ب: امام صادق (ع) فرمود: هر گاه به رسالت پيامبر¦ شهادت داديد، بر ولايت على (ع) نيز گواهى دهيد.

در اثبات اصل نخست و اين كه على (ع) ولى خداست، گذشته از حديث متواتر غدير و روايات متواتر كه پيامبر گرامى ¦ كراراً فرموده است: يا علىّ أنت ولىّ كلّ مؤمن بعدى، ¹ قرآن مجيد نيز بر ولايت على(ع) تصريح كرده است، آنجا كه مى‌فرمايد:

«إِنَّمٰا وَلِيُّكُمُ اللّٰهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاٰةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكٰاةَ وَ هُمْ رٰاكِعُونَ* وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللّٰهِ هُمُ الْغٰالِبُونَ». ²

«تنها ولى و سرپرست شما خداست و پيامبر او و آنها كه ايمان آورده‌اند; همانها كه نماز را برپا مى‌دارند و در حال ركوع زكات مى‌دهند و كسانى كه ولايت خدا و پيامبر او و افراد با ايمان را بپذيرند، حزب و جمعيت خدا پيروز است».

مفسران اتفاق نظر دارند كه اين آيه در حقّ اميرمؤمنان على (ع) وارد شده است، آنگاه كه فقيرى وارد مسجد شد و از مردم درخواست كمك كرد و حضرت كه در حال ركوع بود، با انگشت خود به فقير اشاره كرد كه انگشتر را از دست او برگيرد و در آن هنگام دو آيۀ ياد شده فرود آمد.

مدارك نزول اين حديث فزونتر از آن است كه در اينجا ذكر شود،