188مىتوان راز غيبت را در حد انديشۀ بشر دريافت.
حضرت مهدى - عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف - آخرين حجت معصوم الهى است كه براى تحقق آرمانى بزرگ (گسترش عدل فراگير و به اهتزاز درآوردن پرچم توحيد در جهان) در نظر گرفته شده است و اين آرمان نياز به گذشت زمان و شكوفايى عقل و دانش بشر و آمادگى روحى بشريت دارد، تا جهان به استقبال موكب آن امام عدل وآزادى رود. ظهور زود هنگام آن حضرت ، قيام كلى و گستردهاى را به دنبال نخواهد داشت؛ زيرا اگر ايشان پيش از فراهم شدن مقدمات در ميان مردم ظاهر شود، سرنوشتى چونان ديگر حجتهاى الهى (شهادت) يافته و قبل از تحقق آن آرمان بزرگ، ديده از جهان برخواهد بست.
پيشوايان معصوم در روايات نيز به اين حكمت اشاره كردهاند. امام باقر (ع) فرمود: براى حضرت قائم - عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف - غيبتى است قبل از ظهور. راوى از علت آن پرسيد. امام فرمود: «براى جلوگيرى از كشته شدن». 1 گذشته از اين، در برخى روايات مسألۀ امتحان و آزمودن خلق مطرح شده است؛ بدين معنى كه مردم در عصر غيبت در بوتۀ آزمايش الهى قرار مىگيرند و مراتب استوارى آنان در ايمان واعتقاد سنجيده مىشود. 2اجمال سخن اين كه حضرت مهدى آخرين وصى از اوصياى الهى است كه براى تكامل همه جانبه بشر و ايجاد حكومت واحد الهى آفريده شده است. اين ايده و آرزو هنگامى تحقق مىپذيرد كه در جامعه بشرى، آمادگى براى پذيرش چنين حجتى وجود داشته باشد و در غير اين صورت، ظهور جز كشته شدن و نابودى نتيجهاى نخواهد داشت و آن هدف عالى تحقق نخواهد يافت. از اين جهت وجود حضرت، در پس