114واگر اختلافى هست در كيفيت جمع سورههاى قرآن است.
اگر چنين مصحفى داراى واقعيت باشد، كوچكترين منافاتى با صيانت قرآن از تحريف ندارد، اين تنها على(ع) نيست كه قرآن را به شكلى كه مورد نظرش بود، جمع كرد، بلكه مصحف عبداللّه بن عباس نيز چنين تفاوتى داشت.
اكنون وقت آنرسيده است كه به صورت دوم سؤال پاسخ بگوييم:
كتاب على(ع) چيزى است كه اميرمؤمنان على(ع) در حال حيات رسول خدا(ص) آن را نوشته است وى آنچه از پيامبر گرامى (ص) از حلال و حرام و ديگر مطالب مىشنيد، همه را مىنوشت، مجموع احادث مسموع از رسول خدا(ص) كه به املاى او و نگارش على(ع) بود، «كتاب على» نام گرفته است و اين كتاب دست به دست، در خاندان رسالت مىگشت و احياناً امام باقر و امام صادق با مراجعه به آنها احكامى را بيان مىكردند.
نجاشى، دانشمند رجالى شيعه، در ترجمه محمد بن عذافر صيرفى از پدرش نقل مىكند: با حكم بن عتيبه نزد امام باقر(ع) بودم، حَكَم پيوسته از امام باقر(ع) سؤال مىكرد. او نيز پاسخ مىداد، ولى در موردى، ميانشان اختلاف به وجود آمد، امام باقر(ع) به فرزندش امام صادق(ع) گفت: فرزندم! برخيز و كتاب على(ع) را بياور. او رفت و از درون خانه كتاب بزرگى كه به صورت طومار پيچيده شده بود، آورد، امام(ع) نقطه مورد نظر خود را پيدا كرد و به حكم بن عتيبه گفت: اين خط على(ع) و املاى رسول خدا(ص) است. آنگاه رو به او كرد و گفت: تو و دوستت سلمة بن كهيل و دوست ديگرت ابوالمقدام، به هر جا رويد، دانشى استوارتر از دانش كسانى كه جبرئيل بر آنها نازل مىشد پيدا نمىكنيد. 1