249سفرنامه مكه نايبالصدر شيرازى؛ سفرنامه مكه محمد معصوم على نايبالصدر شيرازى.
افستاز روىنسخه چاپ بمبئى توسط مطبعه ميرزا محمد شيرازى ملكالكتابدر
چاپ ديگر
سفرنامه مكه، بهكوشش هارون وهومن، هران، پانيذ، چاپ 1، ، 344ص، رقعى.
ترجمهى سفرنامهى محمد معصوم عليشاه يا همان نايبالصدر شيرازى (1270 - 1344) به مكه و عربستان و تركيه است. نخست مقدمهى طولانى و آكنده از مطالب متنوع يا درد دلها و دغدغههاى فكرى نويسنده، نوشته شده است. بخشهايى از مقدمه مثل خوابنما شدن، علت سفر، سفرهاى قبلى و مناسك حج قابل توجه است. نثر كتاب فارسى مكلف عصر قاجارى و مملو از كلمات عربى و مشحون از سخنان بزرگان دين و آيات كتاب آسمانى مسلمانان و نقل قولهايى از كتابهاى فرهنگ نامهاى است. نگرش اين روحانى صوفى عصر قاجار، نقد ديدگاههاى مخالف و رفتار مخالفان است؛ وى خود را يك مسلمان شيعه اماميه مىداند و در اين مقوله، غير مسلمانان و حتى غير شيعيان و بدتر از آن شيعيان غير اماميه را با بدترين الفاظ و القاب ياد مىكند و از سوى ديگر به عنوان يك درويش نعمت اللهى، به تمسخر و هجو و تكذيب ديگر فرقههاى تصوف مىپردازد.
معلمى گنابادى، رجبعلى
سفرنامه عشق يا حج منظوم، گناباد، مؤلف، چاپ 1، 1377، 113ص، رقعى.
سفرنامه حج نويسنده در قالب شعر است. گرايش مؤلف نگاه عشقى و عاشقانه به مسائل و مناسك حج است.