33 با گفتن اين عبارت، پايش چنان شفا يافت كه گويا بند از پاى شتر باز كردهاند.
از اين روايات اينگونه استفاده مىشود كه صدا كردن مرده - چه نزديك باشد و چه دور - نيز جايز است. الفاظ تشهد نماز نيز تأييدكننده همين ادعاست. در نماز به هنگام تشهد مىخوانيم: «اَلسَّلامُ عَلَيكَ ايُّهَا النَّبِيُّ وَ رَحمَةُ اللهِ وَ بَرَكاتُه » . ما با اين عبارت، پيامبر را كه درگذشته است، خطاب مىكنيم.
استفاده ديگر ما از اين روايت اين است كه در جايز بودن صدا زدن مرده، فاصله و مسافت شرط نيست؛ بلكه حكم مسئله يكسان است؛ زيرا كسى كه نماز مىگزارد، وظيفه دارد اين عبارت را در هر كجا كه نماز مىخواند، بر زبان بياورد. 1
در صورتى كه استغاثه به غير خداوند نادرست شمرده شود و اين كار غير جايز اعلام شود، پاسخ ما باطل بودن اين ادعاست. براى اثبات سخن خود، روايتى را كه «طبرانى» در «المعجم الكبير» نقل كرده، بازگو مىكنيم. وى با سلسله سند راويان ثقه از «بقية بن غزوان» نقل مىكند كه پيامبر(ص) فرمودند:
اگر يكى از شما چيزى را گم كرد يا كمكى خواست، ولى در سرزمينى نبود كه مونس و ياورى باشد، بايد بگويد: «اى بندگان خدا! مرا يارى كنيد»؛ زيرا خداوند بندگانى دارد كه ما آنها را نمىبينيم [و به يارى فرد مىآيند].